Kültür ve Sanat

”OĞUZ ATAY”

 

12 Kasım 1934’de Kastamonu’nun İnebolu ilçesinde doğan sanatçı,ortaöğrenimini 1951’de Ankara Maarif kolejinde tamamlamış,1957’de İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesini bitirmiştir.1960’da İstanbul Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi İnşaat Bölümü’nde bugünkü ismiyle adıyla Yıldız Teknik Üniversitesinde öğretim görevlisi olmuştur.Doçentliğe kadar yükselen sanatçı mesleki bir kitap da yayınlamıştır.Beyninde çıkan bir tümör nedeniyle bir süre Londra’da tedavi görmüş ama sağlığına kavuşamamış olan Oğuz Atay,13 Aralık 1977’de İstanbul’da yaşamını yitirmiştir.

Yapıtlarında toplum kurallarıyla çatışan aydınların iç dünyasına işler.

Öykülerine yalnızlık,isyan,intihar,iletişimsizlik,hayatın anlamsızlığı,yabancılaşma,toplum eleştirisi,aydın eleştirisi gibi konuları ele almıştır.

Öykülerinde humor (ince alay) ve ironi (dokundurma) iç içedir.

Yayımlanmış Eserleri:

-Tutunamayanlar (1972)

-Tehlikeli Oyunlar (1973)

-Bir Bilim Adamının Romanı (1975)

-Korkuyu Beklerken (1975)

-Oyunlarla Yaşayanlar (1975)

-Günlük (1987)

-Eylembilim (1998)

Ayrıca Oğuz Atay,

Çocukluktan gençlik yıllarına kadar karikatürle ilgilenmiştir.

Dostoyevski ve Kafka en sevdiği yazarlardı.

Tutunamayan karakterleri aslında kendi hayatından arkadaşlarıydı.

Orhan Pamuk gençlik yıllarında onun büyük bir hayranıydı.

Kendi döneminde ödülsüz,okursuz,ilgisiz kaldı.

Kısa film yönetmenliği yaptı,filmi kayboldu.

-”Tutunamayanlar” kitabından alıntılar:

”Şu anda,sana güzel bir söz söyleyebilmek için,on bin kitap okumuş olmayı isterdim”dedi:Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek:”Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda…”

”Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım;kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.”

”Korkuyoruz.Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz.İnsan olmaktan korkuyoruz.”

”İlk yalanı söyledikten sonra bir daha konuşmamalı insan.”

”Her söylenileni ciddiye almak yok mu ,şu sözünün eri olmak yok mu;bitirdi,yıktı beni.”

-”Korkuyu Beklerken” kitabından alıntılar:

”Bütün hayatım ayıklamakla geçti,gene de bitiremedim süprüntüleri atmayı.”

”Ne zaman vaktin var? dedi.Her zaman.Ona bu sözü söylemedim tabii.Her zaman vakti olanlara saygı duyulmaz.”

”Sıra bana gelince bütün işler neden böyle uzuyordu?”

”Bu milletin çilesi artık bitsin diye gece gündüz dua ediyorum.”

”Aşılmaz engellere karşıyım.”

-”Tehlikeli Oyunlar” kitabından alıntılar:

”Oysa ben,bütün cümlelerin baş tarafını kaçırdığımı çok iyi biliyordum;oyuna geliyordum.”

”Beklenen geç geliyor;geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor.”

”İnsan bazı güçlüklerden,ancak onları unutmak suretiyle kurtulabiliyor albayım.”

”Ucuz hayallerin anlatımı da ucuz oluyor.”

”Düşünceler de insanları iyileştirebiliyor.”

”Neden herkes benden kaçıyor albayım?Yaşamasını bilmiyorum da ondan mı?”

”Sevinmeyin,daha ölmedim”son sözleri oldu.

Ölümün Mecidiyeköy’deki arkadaşı Altay Gündüz’ün evinde yakaladığı Oğuz Atay banyodadır ve uzun süre çıkmaz,bu durumdan endişe duyan ev halkı seslenir ve ”Sevinmeyin,daha ölmedim.” cevabının muzipliğiyle gülmeye koyulurlar.Aradan bir süre daha geçer ve Oğuz Atay dışarı çıkmaz.Bunlar yazarın son sözleridir..

Click to comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

En Çok Okunan Yazarlar

Birden fazla kategori barındıran güncel içerikli internet bloğu. Bilim ve Teknoloji Girişimcilik Kültür ve Sanat Filmler ve diziler Yaşam Spor Oyun
To Top
%d blogcu bunu beğendi: